ΑΝΑΜΕΙΝΑΤΕ ΣΤΟ ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΣΑΣ

Όταν το παρελθόν επιστρέφει τότε καταλαβαίνεις ότι ποτέ δεν έφυγε...

ΜΙΑ ΧΑΡΑ

Ο Μαύρος κυνηγός έχει να δηλώσει τα ακόλουθα:

Δεν καήκαμε από το χιόνι παρότι δεν βγήκαμε αλώβητοι: ο σκύλος μας μας άφησε ανεξίτηλα ίχνη, προϊόντα της εύλογης άνιάς του - δεν είναι κατασκευασμένος να οικουρεί...
Επίσης, μάλλον καήκαμε από την άοκνη μελέτη - των ελληνικών σειρών με προεξάρχουσα τα "Μαύρα μεσάνυχτα". Δυστυχώς κυλήσαμε στην παλιά κακή συνήθεια της τηλοψίας.
Μέχρι και....Lost είδαμε - αλλά δε μας ενθουσίασε ευτυχώς.
Σύντομα πάλι κοντά σας...

ΣΕ ΚΑΛΟ ΝΑ ΜΑΣ ΒΓΕΙ

Κάθεσαι σπιτάκι σου με την καταθλιψάρα των εορτών φορώντας τις πυτζάμες με τον Ταζ. Ο κόσμος έξω διασκεδάζει σχεδόν καταναγκαστικά. Μια υπνηλία στα χείλη, στην τηλεόραση κάτι ηθοποιοί του εμπορικοποιοτικού διατυμπανίζουν για χιλιοστή φορά πόσο αγαπιούνται και πως χάρηκαν που τά' πανε. Οι εταιριες κινητής τηλεφωνίας ετοιμάζονται να κάνουν τη μπάζα της χρονιάς από τα ομαδικά στερεοτυπικά ες-εμ-ες που κάθε εργαζόμενος νιώθει υποχρεωμένος να στείλει σε όσους δε μιλά στο γραφείο. Ο σκύλος και οι γάτες νευριασμένες από τα πυροτεχνήματα του Νικήτα (να μαζέψει τα σκουπίδια ούτε λόγος). Τα τηλέφωνα χτυπούν ασταμάτητα.
Καμία διάθεση για έξοδο. Όμως...
Είναι αυτή η καταραμένη πειθαρχία που σου επιβάλλουν οι άλλοι, η παράδοση, οι ερωτήσεις των επομένων ημερών. "Πουθενά" δεν είναι η πρέπουσα απάντηση.
Και ξάφνου, ως εκ θαύματος κάνεις μπάνιο δύο η ώρα το πρωί, ξεπλένοντας τελετουργικά τη σκόνη του ξεπροβοδιζόμενου έτους, φοράς το ριγέ πουκάμισο - λάφυρο/ενθύμιση βορειοϊταλικών συνθηκών, και ξεκινάς...
Κατόπιν τούτου, μια απορία μόνο:
Πόσες τρύπες έχει η κότα;

Aντε και καλό πάσχα τράγκες!